Onroerende goederen bij een echtscheiding

Onroerende goederen bij een echtscheiding zijn er heel dikwijls. Maar moet er in dat geval steeds een notariële akte opgemaakt worden? Soms is dit inderdaad het geval, maar zeker niet altijd. Ik probeer dit wat te verduidelijken in dit artikel.

Het hangt er ook vanaf wat er met het onroerend goed zal gebeuren na de voltrekking van de scheiding. Er zijn immers drie verschillende mogelijkheden:

  • het goed wordt verkocht;
  • het goed wordt in onverdeeldheid gehouden;
  • één van de partners koopt het goed in.

Het goed wordt verkocht

Als het goed verkocht wordt is er geen notariële akte nodig. De bemiddelaar moet in de scheidingsovereenkomst duidelijk aangeven dat het goed zal verkocht worden of te koop staat, aan welke prijs, en hoe de verdeling van de opbrengst zal gebeuren.

Het goed wordt in onverdeeldheid gehouden

Dat wil zeggen dat het goed na de scheiding eigendom blijft voor beide partners. Dit kan voor een vastgestelde termijn of onder bepaalde voorwaarden.

Strikt juridisch is er geen notariële akte nodig maar het is wel aan te raden.

Zonder notariële akte

Zonder notariële akte zijn er enkele nadelen: als één van jullie beslist om uit de onverdeeldheid te treden kan de andere dit niet tegenhouden (het goed wordt dan verkocht) en als één van jullie schulden aangaat kan het onroerend goed in beslag worden genomen. Het goed is dus niet beschermd. Uw bemiddelaar zal u de risico’s uitleggen en aan de rechtbank moeten mededelen dat jullie de risico’s kennen, begrijpen, en elkaar vertrouwen. Sommige rechtbanken doen hier moeilijk over.

Met een notariële akte

Met een notariële akte van onverdeeldheid is het onroerend goed beschermd. Het kan niet in beslag genomen worden door schulden van één van de ex-partners en het blijft in onverdeeldheid tot de termijn verstreken is. De termijn kan alleen verkort worden door onderlinge toestemming. Nadat de termijn verstreken is kunnen jullie samen beslissen om de termijn al dan niet te verlengen – met of zonder bijkomende notariële akte.

Een partner koopt het goed in

Hier zijn ook twee mogelijkheden.

Met twee notariële akten

De meest gebruikte procedure is met twee notariële akten: een eerste akte (regelingsakte) die de EOT moet vergezellen en een tweede akte (akte van toebedeling, ook wel slotakte of bekrachtigingsakte genoemd) nadat de echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

Met één notariële akte

Een andere, en veel goedkopere mogelijkheid is alles regelen in slechts één notariële akte (de regelingsakte). Zo spaar je gemakkelijk 1000 tot 1500 euro uit. Maar niet alle notarissen willen zo werken. Ook de bank kan tegenwerken: als er nog een lening is moet de overdrager reeds ontslaan worden van verbintenissen en als er een lening wordt aangegaan moet dat ook reeds in orde gebracht worden – de bank kan daar moeilijk over doen vermits de echtscheiding op dat ogenblik nog niet voltrokken is.

Bemiddeling

Bemiddeling is de aangewezen methode om te scheiden. Naast de ‘gewone’ zaken houdt een bemiddelaar rekening met al deze punten. Je wordt attent gemaakt op de gevolgen en impact van alle beslissingen. De tekst die de bemiddelaar opstelt in de scheidingsovereenkomst met betrekking tot de regeling van de onroerende goederen wordt naar de notaris gestuurd. Deze stelt de notariële akte op (onder opschortende voorwaarde dat de scheiding doorgaat). De bemiddelaar krijgt vervolgens twee geregistreerde akten van de notaris. Samen met de andere bijlagen wordt de bundel door de erkende bemiddelaar bij de rechtbank ingeleid.

Comments are closed.